تبليغاتX
یه کوچولو از گرافیک

مقام زن در ایران باستان

در آیین زرتشت پنجم اسفند روز زن است. نگاهی به جایگاه

اسفند ( اسفندارمذ ) در ایران باستان می تواند سبب گزیدن

اسفند روز را برای جشن زنان در ایران باستان توجیه کند .

تا کنون هیچ سندی به دست نیامده که کرامت زن در آیین

زرتشت زیر سوال رفته باشد و یا سخن از برتری مرد به زن رفته باشد .

در آبان یشت ( اوستای متاخر ) آناهیتا ( = نیالوده ، پاک ) زنی است زورمند و درخشان ، سوار بر گردونه ، لگام به دست ، روان در جستجوی نام آوری

با چهار اسب بزرگ و یک رنگ و از یک نژاد ...

اسبهای گردونه آناهیتا را اهورامزدا از باد و باران و تگرگ و ژاله ساخته است 

آناهیتا مطیع کیش اهورایی است و سزاوار است که در جهان مادی از او ستایش شود . اهورا مزدا آناهیتا را از نیروی خویش آفریده تا خانه و روستا و کشور بپروراند . آناهیتا دختر جوان بسیار نیرومند و خوش اندامی است .

راست بالا ، آزاده نژاد و شریف است . او به فرمان اهورا مزدا  به زمین می آید تا دختران دم بخت و زنان جوان به هنگام آوردن بار از او یاری طلبند .

و این نشان می دهد که دختران و زنان چقدر برای اهورا ارزشمند بودند

تا فرشته ای از جنس خودشان را مامور آرامش آنها کند .

اوج نگاه زرتشت به زن در رفتار او با دخترش پورچیستا به هنگام ازدواج

او با جاماسپ پیداست . او از دخترش میخواهد پس از یک اندیشه گماری نیکو و ژرف و مراجعه به خرد خویش تصمیم بگیرد ...

آنگاه زرتشت در کتابش به دوشیزگان در حال شوی گرفتن می گوید :

« هر کدام به خرد خود برای رستگاری تصمیم بگیرند . »

 

گفتــــــــــــار نیـــــــــک      پنــــــــــدار نیــــــــــــک      کــــــردار نیــــــــــــک

 

بدرود

 فکر کنم منبع این بود :   http://www.mehriran.ir/pages/Read_Learn.htm

لینک ثابت
نوشته شده در ساعت توسط من |