مقام زن در ایران باستان
در آیین زرتشت پنجم اسفند روز زن است. نگاهی به جایگاه
اسفند ( اسفندارمذ ) در ایران باستان می تواند سبب گزیدن
اسفند روز را برای جشن زنان در ایران باستان توجیه کند .
تا کنون هیچ سندی به دست نیامده که کرامت زن در آیین
زرتشت زیر سوال رفته باشد و یا سخن از برتری مرد به زن رفته باشد .
در آبان یشت ( اوستای متاخر ) آناهیتا ( = نیالوده ، پاک ) زنی است زورمند و درخشان ، سوار بر گردونه ، لگام به دست ، روان در جستجوی نام آوری
با چهار اسب بزرگ و یک رنگ و از یک نژاد ...
اسبهای گردونه آناهیتا را اهورامزدا از باد و باران و تگرگ و ژاله ساخته است
آناهیتا مطیع کیش اهورایی است و سزاوار است که در جهان مادی از او ستایش شود . اهورا مزدا آناهیتا را از نیروی خویش آفریده تا خانه و روستا و کشور بپروراند . آناهیتا دختر جوان بسیار نیرومند و خوش اندامی است .
راست بالا ، آزاده نژاد و شریف است . او به فرمان اهورا مزدا به زمین می آید تا دختران دم بخت و زنان جوان به هنگام آوردن بار از او یاری طلبند .
و این نشان می دهد که دختران و زنان چقدر برای اهورا ارزشمند بودند
تا فرشته ای از جنس خودشان را مامور آرامش آنها کند .
اوج نگاه زرتشت به زن در رفتار او با دخترش پورچیستا به هنگام ازدواج
او با جاماسپ پیداست . او از دخترش میخواهد پس از یک اندیشه گماری نیکو و ژرف و مراجعه به خرد خویش تصمیم بگیرد ...
آنگاه زرتشت در کتابش به دوشیزگان در حال شوی گرفتن می گوید :
« هر کدام به خرد خود برای رستگاری تصمیم بگیرند . »
گفتــــــــــــار نیـــــــــک پنــــــــــدار نیــــــــــــک کــــــردار نیــــــــــــک
بدرود![]()
![]()
فکر کنم منبع این بود : http://www.mehriran.ir/pages/Read_Learn.htm
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت توسط من
|
